Je zit aan de keukentafel met je lief. Op jouw telefoon staat een lijstje van thuis: de jurk en het gerecht dat oma altijd maakte. Op de telefoon van je lief staat een heel ander lijstje. En dan belt je moeder.
Herkenbaar? Bij een biculturele bruiloft komen twee families samen, elk met een eigen beeld van hoe een bruiloft hoort te voelen. Dat is prachtig. Het is ook het moment waarop veel koppels vastlopen. In dit artikel lees je hoe je samen kiest welke tradities blijven, zodat geen van beide kanten zich weggezet voelt.
Begin bij jullie twee
Voordat de familie meepraat, praten jullie samen. Ieder schrijft voor zich op welke tradities hij of zij kent van thuis. Groot en klein, van de ceremonie tot de taart. Wissel daarna de lijstjes en vraag bij elke traditie: wat betekent dit voor jou? Vaak gaat een traditie over iets diepers. Over een opa die er niet meer is, of over het gevoel van thuiskomen.
De Traditiekaart: heilig, graag of mag los
Leg elke traditie op een van deze stapels:
- Heilig: dit moet erin, voor jou of voor je familie.
- Graag: mooi als het past.
- Mag los: hier hoef je niets mee.
Jullie hoeven het niet over alles eens te zijn. Wat voor jou heilig is, mag voor je lief op de stapel graag liggen. Dat gesprek laat zien wat er echt toe doet.
Zoek waar tradities elkaar raken
Leg de twee kaarten naast elkaar. Je ziet al snel waar tradities elkaar raken. Veel culturen kennen een moment waarop de families elkaar officieel verwelkomen, of een gerecht dat op geen enkel feest mag ontbreken. Daar bouw je een brug.
Soms passen tradities niet in één ceremonie. Dan kun je ze spreiden: een traditionele ceremonie in de ochtend en een Nederlandse in de middag, of twee dagen na elkaar. Dat vraagt om één draaiboek waarin beide werelden een eigen plek krijgen.
Neem je familie mee
Familie wil vooral gezien worden. Vertel je ouders welke tradities heilig zijn en hoe die een plek krijgen. Laat zien dat hun cultuur gevierd wordt.
Betaalt je familie mee? Spreek dan vooraf af waar zij over meebeslissen, bijvoorbeeld over de gastenlijst of het eten. Zo wordt niet elke keuze een discussie.
Denk aan gasten die de taal niet spreken
Een traditie die niemand begrijpt, voelt al snel als een voorstelling. Leg in het programmaboekje kort uit wat er gebeurt en waarom. Of laat de ceremoniemeester het vertellen in twee talen. Zo voelt iedereen zich welkom, van oma tot de collega van kantoor.
Je hoeft het niet alleen te doen
Tradities samenbrengen is mijn favoriete deel van het werk. Ik heb Curaçaose roots en liep vanaf mijn twaalfde mee met het Rotterdamse Zomercarnaval. Ik weet hoe het voelt als een feest echt van jou is. In De Bron maak ik samen met jullie de Traditiekaart. Daarna regisseer ik de dag, zodat jullie hem volledig doorleven.
Benieuwd hoe dat voor jullie werkt? Vertel me jullie verhaal.